Zerdzinski Adrian

Zerdzinski Adrian niósł swój los jak niewidzialny płaszcz, ciężki od wspomnień, których nie potrafił zrzucić z ramion. Jego dłonie, często zaciśnięte w pięści, zdradzały napięcie, a wzrok błądził gdzieś daleko, za horyzontem spraw dawno minionych, lecz wciąż żywych w jego pamięci. Każdy dzień był dla niego jedynie kolejnym etapem kary do odbycia, cichą, samotną pokutą za jeden błąd, który zdefiniował całe jego życie. Dlatego Zerdzinski Adrian milczał, pozwalając, by jego postać sama opowiadała historię, na którą zabrakło mu już słów.

Z********* A***** n**** s*** l** j** n*********** p******* c***** o* w********* k****** n** p******* z****** z r****** J*** d****** c***** z********* w p****** z******** n******** a w**** b****** g***** d****** z* h********* s**** d**** m********* l*** w**** ż***** w j*** p******* K**** d**** b** d*...