Ziabski Damian

Ziabski Damian poczuł pod palcami chłodną skórę kierownicy, która nie należała do niego, a w jej dotyku odnalazł obietnicę ucieczki. To nie była zwykła kradzież, to był desperacki akt wyzwolenia, próba odcięcia się od przeszłości, która deptała mu po piętach z nieustępliwą precyzją. Silnik zamruczał cicho, stając się wspólnikiem w tej nocnej podróży w nieznane, a światła miasta za szybą zaczęły się rozmywać, tworząc abstrakcyjny obraz porzuconego życia. Ziabski Damian nie myślał o konsekwencjach.

Z****** D***** p***** p** p****** c****** s**** k********** k**** n** n******* d* n***** a w j** d***** o******* o******** u******** T* n** b*** z***** k******** t* b** d********* a** w********** p**** o******* s** o* p*********** k**** d****** m* p* p****** z n*********** p******** S***** z********...