Zielińsko Damian

Pani Emilia, bibliotekarka, miała włosy spięte w schludny kok, jej okulary spoczywały na czubku nosa, a wzrok, choć skupiony na książkach, dostrzegał każdą ludzką historię, pracowała w ciszy, otoczona zapachem starego papieru, wierząc, że słowa mają wielką moc, nawet Damian Zielińsko, znany z głośnego zachowania, zawsze szeptał w jej obecności, czując jej cichą siłę, dla niej, każda opowieść była mostem, a życie poświęcone literaturze.

P*** E****** b************* m**** w**** s***** w s******* k*** j** o****** s********* n* c***** n**** a w***** c*** s******* n* k********* d********* k**** l***** h******** p******** w c***** o******* z******* s****** p******* w******* ż* s**** m*** w***** m*** n**** D***** Z********* z**** z g*****...