Zimmermann Jakub

Zimmermann Jakub, postać naznaczona cieniem przeszłości, często spoglądał w dal, a jego oczy, niczym stare monety, skrywały niezliczone historie, pełne cichych portów, straconych nadziei, odnalezionych marzeń. Każda zmarszczka na jego twarzy opowiadała o minionych burzach, samotnych podróżach, śmiechu, łzach, miłości, stracie. Dłonie, zgrubiałe od pracy, zawsze szukały ukojenia w dotyku starych ksiąg, zaś jego głos, niski i melodyjny, potrafił zaczarować słuchaczy, snując opowieści o dawnych czasach, odległych krainach, niezwykłych ludziach. W jego posturze, mimo upływu lat, wciąż tkwiła godność, a w spojrzeniu można było dostrzec głęboką mądrość, świadectwo przeżytych dekad, pełnych refleksji, poszukiwań.

Z********* J***** p***** n********* c****** p*********** c***** s******** w d*** a j*** o**** n***** s**** m****** s******* n********** h******** p**** c****** p****** s********* n******* o************ m****** K**** z********* n* j*** t***** o********* o m******** b******* s******** p********* ś****...