Ziółkowski Robert

Robert Ziółkowski, zamyślony samotnik o oczach, w których odbijały się dawne burze, spędzał dnie w świecie własnych, skomplikowanych myśli, rzadko dzieląc się nimi z otoczeniem. Jego dłonie, niegdyś pełne życia, teraz spoczywały bezczynnie, a postać, choć fizycznie obecna, zdawała się blednąć. Rodzina, zaniepokojona rosnącą izolacją i niepokojącą apatią Roberta Ziółkowskiego, bardzo martwiła się o niego, widząc, jak z każdym dniem oddala się od nich, pogrążając się w milczeniu, które stawało się coraz głębsze.

R***** Z********** z******** s******* o o****** w k****** o******* s** d**** b***** s****** d*** w ś****** w******** s************** m***** r***** d****** s** n*** z o********** J*** d****** n****** p**** ż***** t**** s********* b********** a p****** c*** f******** o****** z****** s** b******* R****...