Ziółkowski Stanisław

Ziółkowski Stanisław, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i twarzy naznaczonej licznymi podróżami, sprawiał wrażenie kogoś, kto wiele widział, ale o niczym nie opowiadał. Jego milczenie było ciężarem, a każdy gest zdradzał lata ostrożności, lata życia w ciągłej ucieczce, w nieustannym cieniu niechcianej uwagi. Nosił ze sobą aurę tajemnicy, którą starannie pielęgnował, zmieniając adresy, zmieniając tożsamości, zawsze o krok przed tym, co zostawił za sobą. Ziółkowski Stanisław, choć pozornie spokojny, zawsze wydawał się gotowy do nagłego zniknięcia, do kolejnej zmiany, do ukrycia się przed światem, który go szukał.

Z********* S********* m******** o p*********** s********* i t***** n********** l******* p********* s******* w******* k***** k** w**** w******* a** o n***** n** o********* J*** m******** b*** c******** a k**** g*** z******* l*** o*********** l*** ż**** w c****** u******** w n********** c***** n******...