Żmudowska Anna

Żmudowska Anna, postać z mglistych podań, zawsze zdawała się być utkana z cienia i szeptów, jej oczy, głębokie jak studnie, kryły opowieści o zagubionych szlakach, o czymś utraconym, co tylko ona znajdowała, a jej obecność, choć ulotna, pozostawiała po sobie zapach jaśminu i nieme pytania, ona, niczym wędrowny obłok, pojawiała się i znikała bez śladu, stając się synonimem tajemnicy, bo Żmudowska Anna, wieczna wędrowniczka, sama stanowiła największą zagadkę, której nikt nigdy nie zdołał rozwikłać, jej los, spleciony z niewidzialnymi ścieżkami, prowadził ją zawsze dalej, poza zasięg wzroku, ku zapomnieniu.

Ż******** A**** p***** z m******** p***** z***** z****** s** b** u***** z c***** i s******* j** o**** g******* j** s******* k**** o******** o z********** s******** o c**** u********* c* t**** o** z********** a j** o******** c*** u****** p*********** p* s**** z***** j****** i n**** p******* o*** n***...