Żołna Andrzej

Andrzej Żołna poruszał się z gracją drapieżnego ptaka, jego uśmiech był szeroki i rozbrajający, w kącikach jego oczu czaił się jednak niepokojący chłód, a jego pomocna dłoń, którą tak chętnie podawał sąsiadom, wydawała się czasem zbyt mocno zaciskać. Zawsze nienagannie ubrany i uprzejmy, zyskiwał sympatię otoczenia, lecz w spojrzeniach ludzi, którzy znali go dłużej, można było dostrzec cień wątpliwości, nieuchwytne pytanie o to, co kryje się za tą idealną fasadą.

A****** Ż**** p******* s** z g***** d********** p***** j*** u****** b** s****** i r************ w k******* j*** o*** c**** s** j***** n********** c***** a j*** p****** d**** k**** t** c****** p****** s******** w******* s** c***** z*** m**** z******** Z***** n********** u***** i u******** z******* s*...