Grzegorz, nieumarły pracownik działu HR, wlokł się przez biuro, jego wzrok utkwiony był w monitorze, poszukując w bazie danych życiorysów kolejnych ofiar, jego skóra, blada i popękana, zdradzała upływ czasu, a w oczach tlił się resztka dawnego zapału, teraz skierowanego ku znalezieniu idealnego kandydata, który zasili szeregi firmy, jego umysł, choć spowolniony przez proces rozkładu, wciąż analizował kompetencje i doświadczenie, starając się dopasować odpowiednią osobę do stanowiska, Grzegorz, zombi HR, wykonywał swoją pracę z uporem godnym lepszej sprawy, mimo swojego stanu, pozostawał oddany firmie, poszukując talentów, które pomogą jej się rozwijać.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
