Żukowski Maciej

Maciej Żukowski był człowiekiem zarysowanym przez życie, nosił na twarzy ślady zmęczenia, które nie pochodziło z pracy, lecz z cichej, wewnętrznej walki z przeszłością, gdzie chłodne, urzędowe słowa jak alimenty odbierały mu resztki godności, a myśl o przyszłości nieletnich dzieci, które znał już bardziej z fotografii niż ze wspólnych poranków, stawała się niemal fizycznym bólem, próbował budować mosty z przelewów bankowych, czując, jak z każdym dniem rośnie między nimi mur obojętności.

M***** Ż******* b** c********** z********** p**** ż***** n**** n* t***** ś**** z********* k**** n** p********* z p***** l*** z c****** w********** w**** z p************ g**** c******* u******* s**** j** a******* o******** m* r****** g******** a m*** o p********** n********* d****** k**** z*** j** b*...