Żuliński Łukasz

Żuliński Łukasz, z zamiłowania astronom, spędzał każdą pogodną noc na dachu kamienicy, obserwując gwiazdy przez swój wysłużony teleskop. Jego twarz, często zamyślona, odzwierciedlała spokój wszechświata, a siwe kosmyki włosów dodawały mu uroku mądrego samotnika. W ciszy, przerywanej jedynie szumem wiatru, wierzył, że kosmos kryje niezliczone tajemnice, czekające na odkrycie. Zawsze nosił ciepły sweter i termos z herbatą, przygotowany na długie godziny kontemplacji. Jego pasja była ucieczką od przyziemnych spraw, a każda odkryta mgławica stawała się osobistym zwycięstwem.

Ż******* Ł****** z z********** a******** s****** k**** p****** n** n* d**** k********* o********* g****** p**** s*** w******** t******** J*** t***** c***** z********* o************** s***** w************ a s*** k****** w***** d******* m* u**** m****** s********* W c***** p********** j****** s***** w...