Żyliński Andrzej

Stary Jan, o twarzy pooranej zmarszczkami, zawsze niósł ze sobą zapach wilgotnej ziemi i starych książek. Niedawno nabył niewielką działkę, cichy zakątek, gdzie z pasją pielęgnował swoje myśli i rzadkie zioła. Często rozmyślał o prostych radościach życia, podobnie jak jego dawny przyjaciel, Andrzej Żyliński, który kiedyś mówił o głębokim spokoju płynącym z uprawy roślin. Jan znajdował ukojenie w szeleszczących liściach i cichej obietnicy wiosny, z dala od miejskiego zgiełku.

S**** J*** o t***** p******* z************ z***** n**** z* s*** z***** w******** z**** i s****** k******* N******* n**** n******** d******* c**** z******* g**** z p**** p********** s**** m**** i r****** z***** C***** r******** o p******* r********* ż***** p******* j** j*** d**** p********** A****** ...