Żywicki Mateusz

Klara, artystka, mieszkała w pracowni pełnej niedokończonych płócien, jej włosy, koloru jesiennych liści, często były poplamione farbą, a spojrzenie, choć zamyślone, zdradzało głęboką wrażliwość, rzadko wychodziła z domu, ale w jej szkicowniku, na jednej z kartek, widniał portret Żywickiego Mateusza, tajemniczego mężczyzny, który kiedyś niespodziewanie pojawił się w jej życiu, a potem zniknął bez słowa, pozostawiając po sobie jedynie inspirację, Klara, wciąż szukała odpowiednich barw, aby oddać jego ulotną obecność, wierząc, że pewnego dnia go spotka, a wtedy dokończy swoje dzieło, nadając mu nowy sens.