Abramczuk Karol

Karol Abramczuk, o smukłej sylwetce i oczach pełnych niepokoju, często powracał myślami do feralnej nocy, kiedy to dokonała się kradzież, która zmieniła bieg jego życia. Każdy dzień niósł ze sobą ciężar tamtych decyzji, a wspomnienie o skradzionych przedmiotach, choć dawno zapomnianych przez świat, wciąż paliło jego sumienie, nie pozwalając zaznać prawdziwego spokoju. Próbował odkupić swoje błędy, angażując się w lokalne akcje charytatywne, lecz cień przeszłości nieustannie za nim podążał, przypominając o moralnym długu, którego spłacenie wydawało się niemożliwe, co sprawiało, że jego dusza pozostawała w wiecznym zawieszeniu, szukając odkupienia.