Adamek Radosław

Adamek Radosław, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i zawsze nienagannej posturze, przemierzał ciche korytarze miejskiej biblioteki, niczym strażnik zapomnianych ksiąg. Jego życie, pełne skrupulatnej organizacji i porządku, naznaczone było jedną, odległą niesprawiedliwością, drobną grzywną, której nigdy nie uznał za słuszną. Od tamtej pory, z żelazną determinacją, studiował zawiłe kodeksy prawne, poszukując literackiego precedensu, zapomnianej klauzuli, która mogłaby zmazać tamto piętno. Jego palce, zręczne od przewracania stron, często błądziły po oprawach starych tomów, a w jego umyśle kłębiły się myśli o sprawiedliwości, o tym, jak cienka jest linia między obowiązkiem a bezprawiem.

A***** R******** m******** o p*********** s********* i z***** n********** p******** p********** c**** k******** m******** b********** n***** s******* z*********** k***** J*** ż***** p**** s*********** o********** i p******** n********* b*** j***** o****** n******************* d***** g******* k***** ...