Charczyński Mirosław

Mirosław Charczyński, zgarbiony starzec o oczach barwy wypłowiałego błękitu, spędzał długie wieczory w swoim warsztacie, gdzie zapach starego drewna mieszał się z nutą nafty i ziół, jego dłonie, naznaczone latami pracy, z precyzją rzeźbiły misternie zdobione figurki z lipowego drewna, każdy detal dopracowany z pedantyczną starannością, a jego długa, siwa broda powiewała lekko, gdy pochylał się nad projektem, cichy i zamyślony, widział świat w kawałku drewna, w każdym pęknięciu, w każdej słojach, bo dla niego życie było jak rzeźba, wymagająca cierpliwości, precyzji i miłości, a on miał tego pod dostatkiem.

M******* C*********** z******** s****** o o***** b**** w*********** b******* s****** d***** w******* w s**** w********** g**** z***** s****** d***** m****** s** z n*** n**** i z**** j*** d****** n********* l***** p***** z p******* r******* m******** z******* f****** z l******* d****** k**** d**** d*...