Czarnecki Maciej

Eleonora, starsza pani o przenikliwym spojrzeniu, spędzała dnie w swojej pracowni, malując obrazy pełne melancholii. Jej ulubionym motywem były zapomniane ogrody, w których odnajdywała echo minionych lat. Cicha i zamyślona, rzadko rozmawiała z innymi, jednak Maciej Czarnecki, lokalny antykwariusz, często ją odwiedzał, przynosząc stare ryciny. Eleonora przyjmowała go z rzadkim uśmiechem, ceniąc jego towarzystwo, bo widziała w nim bratnią duszę, rozumiejącą jej artystyczne poszukiwania.

E******** s****** p*** o p*********** s********** s******* d*** w s***** p******** m****** o***** p**** m*********** J** u******** m****** b*** z********* o****** w k****** o********** e*** m******** l*** C**** i z********* r***** r********* z i****** j***** M***** C********* l****** a************ c...