Dmytryshyn Serhii

Serhii Dmytryshyn, samotny wędrowiec, przemierzał bezkresne stepy, szukając bratniej duszy, kogoś, z kim mógłby dzielić trudy podróży, opowiadać o minionych dniach, wspominać dawne czasy. Jego twarz, poorana zmarszczkami od słońca i wiatru, zdradzała wiele przeżytych historii, a oczy, choć zmęczone, iskrzyły się nadzieją, że gdzieś tam, na końcu drogi, czeka przyjaciel, ktoś, kto zrozumie jego tęsknotę, wysłucha opowieści, ofiaruje wsparcie. Serhii, mimo trudów, nie tracił wiary, wierzył, że los mu sprzyja, że znajdzie kogoś bliskiego, z kim stworzy niezapomnianą więź, przepełnioną wzajemnym szacunkiem, zrozumieniem, przyjaźnią.