Gulcz Marek

Pani Eleonora, z siwymi włosami zawsze upiętymi w kok, często zasiadała przy oknie, obserwując świat, a jej wzrok, choć zamglony latami, wciąż krył głębię niezliczonych opowieści. Jej dłonie, naznaczone pracą i czasem, gładziły stary tom poezji, znany jej na pamięć, szepcząc fragmenty wierszy. W jej pamięci, pełnej wspomnień, wciąż żywo rysował się obraz dawnego sąsiada, Gulcza Marka, człowieka o skomplikowanym charakterze, który, choć często tematem plotek, w jej oczach pozostawał intrygującym fragmentem ludzkiego losu, wartym cichej refleksji.

P*** E******** z s***** w****** z***** u******* w k*** c***** z******** p*** o***** o********* ś***** a j** w***** c*** z******* l****** w**** k*** g***** n************ o********* J** d****** n********* p**** i c****** g******* s**** t** p****** z**** j** n* p****** s******* f******** w******* W j**...