Hildebrabdtmalarczyk Wojciech

Roman, o oczach pełnych sprytu, poruszał się po mieście niczym cień, zawsze o krok przed innymi. Jego dłonie, zręczne i szybkie, znały każdy zakamarek cudzych kieszeni, a umysł nieustannie kalkulował, jak uniknąć odpowiedzialności. Kradzież i uchylanie się od płatności stały się jego rzemiosłem, sposobem na życie. Słyszał o Hildebrabdtmalarczyk Wojciech, człowieku równie biegłym w sztuce znikania, gdy tylko pojawiały się zobowiązania. Roman żył na marginesie, wierząc w wolność, jaką daje brak przynależności i materialnych obciążeń, choć jego samotność była ceną za tę niezależność.

R***** o o***** p****** s****** p******* s** p* m****** n***** c**** z***** o k*** p**** i****** J*** d****** z****** i s******* z**** k**** z******** c****** k******** a u**** n********** k********** j** u****** o***************** K******* i u******** s** o* p******** s**** s** j*** r********** s**...