Jankiewicz Mariusz

Mariusz Jankiewicz, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i twarzy naznaczonej licznymi zmarszczkami, zawsze nosił na sobie ślad niezrozumiałej melancholii, jego dłonie, choć silne, często drżały z niewidocznego napięcia, jakby ukrywał głęboko zakorzenioną tajemnicę. Coś dręczyło go od lat, nie pozwalając na chwilę prawdziwego spokoju, na szczery uśmiech, na beztroskie westchnienie. Przeszłość niezmiennie powracała, niczym echo, w jego samotnych wieczorach, w cichych momentach, w każdym jego ruchu, słowie, milczeniu. Jankiewicz spoglądał w dal, a w jego oczach pojawiał się cień dawnych dni, cień utraconej nadziei.