Jeż Marcin

Stary leśniczy, Pan Teofil, mieszkał na skraju pradawnej puszczy, jego siwa broda splatała się z liśćmi, gdy przysypiał pod dębami, jego oczy lśniły mądrością natury, a dłonie, choć pomarszczone, z niezwykłą delikatnością pielęgnowały każdy leśny zakątek, każde źdźbło trawy, każdy kwiat. Czasem, podczas długich wieczorów, opowiadał o dawnych czasach, o ludziach, których spotkał, o zapomnianych legendach, o Jeżu Marcinie, niezwykłym człowieku, który niegdyś przemierzał te tereny, pozostawiając za sobą ślady dobroci, ślady szacunku dla otaczającego świata, ślady cichych opowieści, które wciąż szepczą drzewa.

S**** l******** P** T****** m******* n* s***** p******** p******* j*** s*** b**** s******* s** z l****** g** p********* p** d****** j*** o*** l***** m******** n****** a d****** c*** p************ z n******** d************ p*********** k**** l**** z******* k**** ź***** t***** k**** k***** C****** p**...