Kozłowska Izabela

Kozłowska Izabela poruszała się po mieście jak duch, cień przemykający w bocznych uliczkach, zawsze o jeden krok przed pogonią. Jej twarz, niegdyś pełna życia, teraz była maską ostrożności i zmęczenia, a w oczach czaił się nieustanny lęk. Każdy dzwonek telefonu, każdy policyjny radiowóz przyprawiał ją o szybsze bicie serca, odnawiając strach, który stał się jej codziennością. Pamiętała swoje dawne życie, lecz teraz liczyła się tylko teraźniejszość, ucieczka przed prawem i własną przeszłością.

K******** I****** p******** s** p* m****** j** d**** c*** p*********** w b******* u********* z***** o j**** k*** p**** p******* J** t***** n****** p**** ż***** t**** b*** m**** o********** i z********* a w o***** c**** s** n********* l*** K**** d****** t******** k**** p******** r******* p********** ...