Kruszyńska Anna

Anna Kruszyńska zaciskała dłonie na zimnym trzonku miotły, czując pod palcami nowe, twarde zgrubienia na skórze. To była cena jej błędu, codzienna spłata długu wobec miasta i samej siebie, bo na grzywnę nie było jej po prostu stać. Chłodne słowa sędziego wciąż odbijały się echem w jej głowie, oferując prosty, okrutny wybór, grzywna lub odrobki. Wybrała pracę, uparcie wierząc, że fizyczny trud zmaże poczucie winy lepiej niż banknoty, których i tak nie miała. Anna Kruszyńska zamykała oczy, widząc tylko swoją pomyłkę.

A*** K********* z******** d***** n* z***** t****** m****** c***** p** p****** n**** t***** z********* n* s****** T* b*** c*** j** b***** c******** s***** d**** w**** m***** i s**** s****** b* n* g****** n** b*** j** p* p***** s**** C****** s**** s******* w**** o******* s** e**** w j** g****** o*****...