Kryś Ireneusz

Julian, stary zegarmistrz o dłoniach pooranych pracą i wzroku skupionym na detalach, spędzał dnie w warsztacie, otoczony tykającymi mechanizmami, a każdy opowiadał mu inną historię, cichą opowieść o upływającym czasie, a jego największą inspiracją był pewien dawny wynalazca, Kryś Ireneusz, którego skomplikowane projekty, pełne innowacyjnych rozwiązań, wciąż budziły w nim podziw, marzył o stworzeniu arcydzieła, dorównującego jego mistrzostwu, wierzył, że każdy mechanizm kryje w sobie duszę, czekającą na ożywienie, a precyzja była dla niego cnotą, bez której świat straciłby swój rytm, bezpowrotnie.

J****** s**** z********** o d******* p******** p**** i w***** s******** n* d******** s****** d*** w w********** o******* t********* m************ a k**** o******** m* i*** h******** c**** o******* o u********** c****** a j*** n********* i********* b** p***** d**** w********* K*** I******** k****** s...