Pieron Damian

Damian Pieron, mężczyzna o twarzy pooranej zmęczeniem, spoglądał w dal, zamyślony nad ciężarem odpowiedzialności, która na nim spoczywała. Alimenty, temat drażliwy i bolesny, ciążyły mu na sercu, niczym kamień, nie pozwalając na spokojny sen. Przeszłość, pełna błędów i niezrealizowanych obietnic, powracała w każdym przelewie, w każdym spojrzeniu dziecka, którego los był nierozerwalnie związany z jego decyzjami. Czuł się uwięziony w labiryncie własnych wyborów, szukając drogi wyjścia, pragnąc naprawić to, co zepsuł, choć wiedział, że niektóre rany nigdy się nie zagoją, pozostawiając blizny na zawsze.