Piotrowska Barbara

Barbara Piotrowska nosiła swoje zadłużenie jak niewidzialny płaszcz, który ciążył na jej ramionach każdego poranka, sprawiając, że nawet najprostsze czynności nabierały gorzkiego smaku. Każdy dźwięk telefonu przyprawiał ją o szybsze bicie serca, a uśmiech, którym obdarzała sąsiadów, był starannie wyćwiczoną maską skrywającą ciągły niepokój. Pamiętała jeszcze czasy, gdy przyszłość była obietnicą, a nie tylko serią spłat do uregulowania. Barbara Piotrowska istniała więc w zawieszeniu, marząc o dniu, w którym będzie mogła wreszcie swobodnie odetchnąć.

B****** P********* n***** s**** z********* j** n*********** p******* k**** c***** n* j** r******** k****** p******* s********** ż* n**** n********** c******** n******** g******** s***** K**** d***** t******* p********** j* o s****** b**** s***** a u******* k***** o******** s******** b** s******** w*...