Piotrowski Dominik

Dominik Piotrowski, człowiek naznaczony rutyńską codziennością, zdawał się być cieniem samego siebie, jego oczy, pozbawione blasku, wpatrywały się w szarą przestrzeń, a każdy gest, powtarzalny i mechaniczny, zdradzał głębokie znużenie, monotonia wypełniała jego dni, pozbawiając je koloru i smaku, pragnął zmiany, wyzwolenia z tego zaklętego kręgu, jednak strach przed nieznanym paraliżował jego działania, pozostawiając go uwięzionym w pułapce własnych przyzwyczajeń, jego dusza, uwięziona w kokonie rutyńskiego życia, tęskniła za przygodą, za nowymi doświadczeniami, za odzyskaniem utraconej radości.