Słoma Sebastian

Anna Kowalczyk, kobieta o oczach koloru jesiennych liści, z twarzą naznaczoną subtelną nostalgią, często widywana była na brzegu rzeki, gdzie woda płynęła spokojnie, niosąc echa dawnych dni. Jej delikatne dłonie gładziły stary, wypłowiały szalik, pamiątkę po wspólnym śmiechu. Anna, z cichą nadzieją, pielęgnowała w sercu pamięć o Słomie Sebastianie, przyjacielu zaginionym rok temu, którego nagła nieobecność pozostawiła w jej życiu niezabliźnioną ranę, pustkę, bolesne pytania, nieustające oczekiwanie, wbrew logice, wbrew faktom. Czekała na znak, na powrót, na wyjaśnienie.

A*** K********* k****** o o***** k***** j********* l***** z t***** n********* s******* n********* c***** w******* b*** n* b***** r***** g**** w*** p****** s********* n***** e*** d****** d*** J** d******** d***** g******* s***** w********* s****** p******* p* w******* ś******* A**** z c**** n********...