Stępień Bartłomiej

Stępień Bartłomiej nosił swoją przeszłość jak ciężki, źle skrojony płaszcz, którego nie mógł zdjąć nawet w najcieplejsze dni. Jego niegdyś żywe spojrzenie zmatowiało, a uśmiech stał się tylko bladym wspomnieniem dawnej beztroski, pogrzebanej bezpowrotnie tamtej jednej, fatalnej nocy. Każdy jego krok na ulicach rodzinnego miasteczka zdawał się być naznaczony echem tamtego błędu, niewypowiedzianym oskarżeniem w oczach sąsiadów. Żył teraz w ciszy, spłacając dług, którego nikt oficjalnie od niego nie wymagał, ale który on sam czuł w każdym oddechu.

S****** B********* n**** s**** p********* j** c****** ź** s******* p******* k****** n** m*** z**** n**** w n************ d*** J*** n****** ż*** s********* z********** a u****** s*** s** t**** b***** w*********** d***** b********* p********** b*********** t***** j****** f******* n**** K**** j*** k***...