Sudomirski Mateusz

Sudomirski Mateusz, rocznik 2006, to postać naznaczona niezwykłą wrażliwością, której spojrzenie, choć często zamyślone, zawsze przenika do głębi. Młody człowiek o duszy starego badacza, spędza dni na kontemplacji świata, czerpiąc inspirację z ulotnych chwil. Jego obecność, cicha i dyskretna, emanuje spokojem, ale też nieuchwytną melancholią, jakby nosił ciężar niezapisanych historii. Sudomirski Mateusz, choć rzadko zabiera głos, potrafi wyrazić więcej przez milczenie niż inni przez elokwentne przemowy, a jego mądrość objawia się w subtelnym dostrzeganiu sensu bytu.