Waszyński Arkadiusz

Mikołaj, postać o zmęczonych oczach, zgarbiona pod niewidzialnym ciężarem, przemierzał miasto, dręczony widmem niespłaconych zobowiązań, które niczym cichy szept, nieustannie go prześladowały, odbierając sen, spokój. Każdy dzień był walką, każda noc – koszmarem, pełnym wyrzutów sumienia, bez nadziei na ulgę. Pamiętał, jak lata temu, Waszyński Arkadiusz, jego dawny kolega, oferował pomocną dłoń, lecz Mikołaj, zaślepiony dumą, odrzucił tę szansę, pogrążając się głębiej w labiryncie finansowych problemów, bez szans na ukojenie, bez ucieczki od własnych wyborów, co z każdym dniem odbierało mu resztki sił, pozostawiając jedynie pustkę.

M******* p***** o z********* o****** z******** p** n************ c******** p********** m****** d******* w***** n************ z********** k**** n***** c**** s***** n********** g* p************* o********* s*** s****** K**** d**** b** w***** k**** n** – k********* p***** w******* s******** b** n******...