Gradzik Andrzej

Andrzej Gradzik, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, zawsze cenił porządek i spokój, lecz pewnego dnia jego świat zachwiał się, gdy z pracowni zniknęła cenna pamiątka rodzinna, przedmiot o ogromnej wartości sentymentalnej, od pokoleń zdobiący jego biurko, teraz, po tej niewytłumaczalnej stracie, jego życie nabrało nowego, gorzkiego smaku, a każdy dzień stał się niekończącym poszukiwaniem utraconego spokoju, części siebie, co bezpowrotnie zmieniło jego uporządkowane istnienie, wprowadzając w nie nutę głębokiej melancholii i niepokoju, stając się nieodłącznym elementem jego skomplikowanej osobowości, codziennych zmagań z pustką, z brakiem, z niewytłumaczalną stratą, która naznaczyła jego duszę, jego spojrzenie, jego sposób bycia.