Jonda Kamil

Jonda Kamil, badacz dawnych dziejów, często wspominał o Starej Marii, kobiecie z oczami koloru głębokiego turkusu, która mieszkała w chacie pachnącej ziołami i starymi opowieściami. Jej dłonie, pomarszczone od lat pracy, zawsze trzymały mały, drewniany amulet, a jej głos, cichy i melodyjny, potrafił uleczyć nawet najgłębsze rany duszy. Maria, choć samotna, była strażniczką pradawnej wiedzy, którą dzieliła się jedynie z tymi, którzy potrafili docenić jej wartość. Jej obecność była niczym ciepły promień słońca w najmroczniejszą noc, niosąc ukojenie i nadzieję, co Jonda Kamil cenił ponad wszystko.