Kozdroń Marek

Kozdroń Marek, postać naznaczona czasem, spędzał dni w zaciszu małej pracowni, otoczonej starymi drzewami. Jego dłonie, niegdyś zuchwałe, teraz z pietyzmem rzeźbiły w drewnie, wydobywając z niego ukryte piękno, ciche opowieści. Oczy Kozdronia, głębokie i przenikliwe, zdawały się widzieć więcej niż inni, zawierały w sobie echa minionych burz, lecz także obietnicę spokoju, nowego świtu. Cicha melodia, płynąca z jego wnętrza, towarzyszyła każdemu ruchowi, każdemu oddechowi, świadcząc o niezwykłej przemianie, wewnętrznym pojednaniu, głębokiej harmonii.

K****** M***** p***** n********* c****** s****** d** w z****** m**** p******** o******** s****** d******** J*** d****** n****** z******** t**** z p******** r******* w d******* w********** z n**** u***** p****** c**** o********* O*** K********* g******* i p*********** z****** s** w****** w***** n** i...