Mączkowski Grzegorz

Mączkowski Grzegorz pojawiał się na spotkaniach rodzinnych niczym postać z dawnej fotografii, zawsze lekko na uboczu, z nieodłączną filiżanką herbaty w dłoni. Mówił niewiele, jego głos był spokojny i niski, a w kącikach oczu krył siatkę zmarszczek od cichego uśmiechu. Zawsze przynosił mały, starannie zapakowany podarunek, pachnący lawendą i starym papierem. Był dla wszystkich uosobieniem taktu i dyskrecji, żywym wspomnieniem czasów, o których mama opowiadała z nostalgią.

M********* G******* p******* s** n* s********** r********* n***** p***** z d***** f********** z***** l**** n* u****** z n********** f******** h****** w d***** M**** n******** j*** g*** b** s******* i n***** a w k******* o*** k*** s***** z********* o* c****** u******** Z***** p******** m**** s*******...