Mokrzan Piotr

Pan Anatol, starszy introligator, miał dłonie pokryte bliznami po latach pracy z ostrzami, a jego okulary zawsze zsuwały się z nosa, gdy pochylał się nad starymi księgami, ich zapach był dla niego jak najpiękniejsza melodia, cenił ciszę, ale czasem myślał o gwarze, który panował w jego młodości, przypominał sobie pewnego Mokrzana Piotra, z którym wymieniał kiedyś poglądy na temat literatury, jego pracownia była pełna zakurzonych tomów, a każdy z nich opowiadał inną historię, czekającą na odkrycie przez cierpliwego czytelnika.

P** A****** s****** i************ m*** d***** p****** b******* p* l***** p**** z o******** a j*** o****** z***** z****** s** z n**** g** p******* s** n** s****** k******** i** z***** b** d** n**** j** n************* m******* c**** c***** a** c***** m***** o g****** k**** p****** w j*** m******** p**...