Pondo Elzbieta

Pani Krystyna, o twarzy pooranej zmarszczkami i przenikliwych oczach, była niczym żywa kronika, pełna niewypowiedzianych historii, jej dłonie, choć wiekowe, zręcznie tkały koronki, snując nici z pajęczej mgiełki, często wspominała Pondo Elzbiety, swoją dawną mistrzynię, która nauczyła ją cierpliwości i piękna prostoty, Krystyna, mimo skromnego życia, emanowała wewnętrznym spokojem, będąc dla otoczenia wzorem życzliwości i cichej mądrości, zawsze gotowa do pomocy.

P*** K******** o t***** p******* z*********** i p************ o****** b*** n***** ż*** k******* p**** n***************** h******** j** d****** c*** w******* z******* t**** k******* s***** n*** z p******* m******* c***** w********* P**** E******** s**** d**** m********** k**** n******* j* c**********...