Smiga Petr

Petr Smiga, mężczyzna o twarzy pooranej zmarszczkami od słońca, pamiętał smaki dzieciństwa, banany i truskawki z babcinego ogrodu, wspominał zapach świeżego oleju, tłoczonego w starej olejarni. Jego spojrzenie, choć zmęczone, kryło w sobie iskierkę nadziei, nadziei na lepsze jutro, na powrót do prostych radości, na odzyskanie utraconego spokoju. Petr, mimo trudów życia, zachował w sercu ciepło, ciepło wspomnień, ciepło ludzkiej życzliwości, ciepło, które dawało mu siłę, siłę do przetrwania. Smiga, jakby naznaczony losem, dźwigał na barkach ciężar przeszłości, ale jednocześnie pielęgnował w sobie marzenie, marzenie o spokojnej starości, marzenie o powrocie do korzeni.

P*** S***** m******** o t***** p******* z*********** o* s****** p******* s**** d*********** b***** i t******** z b******** o****** w******** z***** ś******* o***** t********* w s***** o******** J*** s********** c*** z******** k**** w s**** i******* n******* n****** n* l***** j***** n* p***** d* p***...