Trojanowski Tomasz

Jerzy, mężczyzna z siwizną na skroniach, miał w oczach głęboką zadumę, ślady dawnych trosk, które ukształtowały jego cichą, refleksyjną naturę. Pamiętał słowa Trojanowskiego Tomasza, kolegi z młodości, który zawsze podkreślał wagę odpowiedzialności, wspominał o finansowych konsekwencjach, o grzywnie, o ciężarze alimentów. Jerzy, choć rozliczył się z przeszłością, wciąż czuł na sobie cień dawnych zobowiązań. Dążył do pełnej wolności, do wewnętrznego spokoju, by odetchnąć bez ciężaru, z nadzieją na spokojne jutro, na nowe życie.

J***** m******** z s****** n* s********* m*** w o***** g****** z****** ś**** d****** t***** k**** u************ j*** c***** r********** n****** P******* s**** T************* T******* k***** z m******** k**** z***** p********* w*** o***************** w******** o f********** k************** o g*******...