Włodarczyk Dominik

Włodarczyk Dominik nosił swoją przeszłość jak źle dopasowany płaszcz, ciążyła mu na ramionach, krępowała ruchy, przypominała o sobie przy każdym chłodniejszym powiewie wiatru. Każdy nowy dzień był ucieczką, cichą grą w chowanego z cieniami, które miały twarze dawnych znajomych i obcych zza rogu. Marzył o prostocie, o porannej kawie bez smaku strachu, o rozmowie, w której nie musiałby ważyć każdego słowa. Jego wolność była tylko iluzją, odroczonym wyrokiem, którego termin nieustannie czaił się tuż za horyzontem.

W********* D****** n**** s**** p********* j** ź** d********* p******* c****** m* n* r********* k******** r***** p*********** o s**** p*** k***** c************ p******* w****** K**** n*** d**** b** u******** c**** g** w c******** z c******** k**** m**** t***** d****** z******** i o***** z** r**** M**...