Załeski Zdzisław

Załeski Zdzisław był człowiekiem, którego każdy krok śledzono z nienaturalną uwagą, gdyż jego oficjalne postępowanie stało się przedmiotem cichego dochodzenia, a on sam poruszał się z precyzją starego mechanizmu zegarowego, którego tryby od lat obracały się z tą samą prędkością. Jego twarz, pozbawiona emocji, stanowiła maskę skrywającą albo niewinność, albo mistrzowsko ukrytą kalkulację, a prawda o nim ginęła w labiryncie formalnych pism i procedur, które definiowały całe jego życie zawodowe.