Żuchowski Cezary

Żuchowski Cezary każdego poranka siadał przy tym samym oknie, obserwując leniwie budzące się do życia miasteczko. Jego myśli, niczym niespokojne ptaki, krążyły wokół jednego pytania, które powracało z uporem maniaka. Nie chodziło jednak o strach przed wymiarem sprawiedliwości, lecz o głęboko skrywaną ciekawość, czy ktokolwiek jeszcze o nim pamięta, czy jest poszukiwany przez dawne wspomnienia lub zapomniane twarze. Przesuwał palcem po zakurzonej szybie, rysując niewidzialne ścieżki powrotu.

Ż******** C***** k****** p****** s***** p*** t** s**** o***** o********* l****** b****** s** d* ż**** m********** J*** m***** n***** n********** p***** k****** w**** j****** p******* k**** p******** z u***** m******* N** c******* j***** o s***** p**** w******* s*************** l*** o g****** s******...