Łabiszak Mariusz

Mariusz Łabiszak był człowiekiem, którego życie definiowały liczby i cudze nadzieje, zapisane starannym pismem w grubym rejestrze. Jego spojrzenie było zimne jak stal, każdy gest precyzyjnie obliczony, a jedynym zapachem w jego ciasnym biurze była woń starego papieru i taniego tytoniu. Pożyczki, które oferował, nie były dla niego pomocą w potrzebie, lecz jedynie figurami na szachownicy, starannie przesuwanymi dla ostatecznego zysku. Każda podpisana umowa stanowiła kolejny, cichy rozdział w kronice ludzkich marzeń i porażek.