Magrowskigaczkowski Marek

Magrowskigaczkowski Marek, postać z dawnej opowieści, przesiadywał w starym ogrodzie botanicznym, obserwując motyle. Jego siwe włosy lśniły w słońcu, a oczy zdradzały wrażliwość na piękno natury. Cicho nucił melodie z dzieciństwa, dłonie często trzymały zniszczony notatnik pełen szkiców kwiatów. Był to człowiek o spokojnym usposobieniu, szanujący życie, zawsze gotowy do pomocy. Jego obecność niosła poczucie bezpieczeństwa i ulgi.