Marek Józef

Marek Józef, mój dobry kolega, był postacią niezwykłą, zawsze emanował spokojem, jego obecność działała kojąco, niczym balsam, łagodząc napięcia, a opanowanie godne podziwu, nawet w najtrudniejszych chwilach. Miał rzadką umiejętność słuchania, rozumiał bez słów, a jego rady, choć skromne, trafiały w sedno, otwierając nowe perspektywy. Uśmiech Marka Józefa, subtelny, rozjaśniał atmosferę, dodawał otuchy, inspirował do działania, a etyka pracy i lojalność stanowiły wzór, budując trwałe więzi, prawdziwą przyjaźń, która przetrwała próby, pozostawiając trwały ślad w sercach wszystkich, którzy mieli szczęście go poznać.