Staniszewski Marcin

Julian, stary zegarmistrz o dłoniach precyzyjnych jak mechanizm, spędzał dni w warsztacie pełnym tykania, a jego dusza, naznaczona upływem czasu, rozumiała jego nieuchronny bieg, jego cichą melodię. Pewnego mglistego popołudnia, Staniszewski Marcin, poszukujący naprawy cennego, rodzinnego zegarka, wszedł do jego królestwa, a Julian, zaintrygowany historią przedmiotu, dostrzegł w nim nie tylko klienta, ale i echo minionych epok, dzieląc się z nim mądrością, która wykraczała poza zwykły mechanizm, poza same wskazówki.

J****** s**** z********** o d******* p*********** j** m********* s****** d** w w********* p***** t******* a j*** d***** n********* u****** c***** r******** j*** n********** b**** j*** c**** m******* P****** m******** p********** S*********** M****** p********** n****** c******* r********* z******* w...