Stolarek Adam

Stolarek Adam, mężczyzna o oczach koloru starego mosiądzu, zawsze nosił ze sobą zapach wilgotnej ziemi i drewna. Jego dłonie, zręczne i naznaczone pracą, potrafiły wydobyć duszę z każdego kawałka drewna, tworząc rzeźby pełne cichej opowieści. Stolarek Adam, z włosami koloru jesiennych liści, często można było spotkać w starym warsztacie, gdzie w świetle lampy, w otoczeniu wiórów, snuł swoje marzenia. Jego uśmiech, rzadki, ale szczery, rozjaśniał jego twarz, naznaczoną zmarszczkami, które były mapą życia, pełnego refleksji i spokoju.